Bij verbranding van afval wordt onvermijdelijk veel fijn stof geproduceerd, en vooral veel ultrafijne stofdeeltjes (deeltjes met een diameter kleiner dan 2,5 micron). In de vroegere gezondheidsdiscussies over afvalovens ging het vooral over dioxines en PCB's. En terecht, dat was toen het meest in het oog springend probleem. Dankzij de acties van de vorige Vlaamse regering is het dioxineprobleem nu onder controle. Terecht verschuift nu de aandacht naar de zeer kleine stofdeeltjes, vervuild met PAKS en zware metalen die zeer diep in de longen kunnen doordringen. De laatste jaren is veel meer bekend geworden over de zeer schadelijke gezondheidseffecten van die heel kleine stofdeeltjes. Bovendien ontstaan in de schouw van een oven ook nog eens secundaire stofdeeltjes die helemaal niet gefilterd worden. Cruciaal is de vaststelling dat het hierbij NIET gaat om het totale gewicht van het stof dat vrijkomt, maar om het AANTAL en de GROOTTE van de deeltjes. In de normering van de emissies van ovens wordt hier totaal geen rekening mee gehouden. Dat moet voor Groen! veranderen.